Nederlands Deutsch Intranet Login

MRSA

Duits-Nederlands project onderzoekt de gevaren die van varkens-MRSA uitgaan

(Bonn/Münster, 16-7-2009) Al geruime tijd zijn over de gehele wereld multiresistente ziektekiemen in opmars. Deze zogenoemde MRSA-stammen waren tot dusver voornamelijk bekend als „ziekenhuisbacterie“ en gevreesd, omdat de hierdoor veroorzaakte ziekten – in de meeste gevallen ontstekingen – moeilijk te behandelen zijn. Terwijl in Nederland, niet in de laatste plaats vanwege vroege, consequente bestrijding, het aandeel van MRSA-stammen ca. drie procent bedraagt, ligt dit in Duitsland met bijna 25 procent wezenlijk hoger, maar nog aanzienlijk lager dan het percentage in bijvoorbeeld Zuid-Europa.

Niet alle MRSA (Methicilline-resistente Staphylococcus aureus)-stammen zijn echter even gevaarlijk. Inmiddels zijn ca. 6.000 verschillende stammen geïdentificeerd, die in drie hoofdcategorieën worden ingedeeld: ziekenhuis-MRSA, community-acquired MRSA en het zogenoemde „varkens-MRSA“. Tussen deze verschillende types MRSA wordt in de publieke opinie veelal geen onderscheid gemaakt, waarbij echter elk ervan een van de andere types zeer afwijkende problematiek veroorzaakt.

Het Duits-Nederlandse project, dat wordt gefinancierd in het kader van het INTERREG IV A-programma Deutschland-Nederland en door GIQS aan de universiteit van Bonn wordt gecoördineerd, houdt zich bezig met de bestrijding van epizoötieën, zoönosen en met voedselkwaliteit.

Het medisch centrum van de universiteit Münster, dat in Duitsland toonaangevend is op het gebied van bestrijding van en informatievoorziening aangaande MRSA, onderzoekt in het kader van SafeGuard  de zoönotische potentie van “varkens-MRSA”-stammen. Hierbij gaat het erom vast te stellen of deze MRSA-stammen kunnen worden overgedragen van dieren op mensen en omgekeerd en of daarbij hun gevarenpotentieel zich wijzigt respectievelijk vergroot.

Dr. Alexander Friedrich van het medisch centrum van de universiteit Münster kon ten aanzien hiervan ten dele het signaal op veilig stellen. In vergelijking met ziekenhuis-MRSA lijkt het er momenteel op dat de stammen van „varkens-MRSA“ slechts zelden verantwoordelijk zijn voor infecties bij mensen. Vergeleken met community-acquired MRSA komt een bijzonder gevaarlijke component, het Panton-Valentine leukocidine (PVL) – vaak oorzaak voor een zeer ernstige ziekteverloop – niet voor bij de onderzochte „varkens-MRSA“.

„Met name boeren dragen vaak „varkens-MRSA“-kiemen die voor normale, gezonde mensen ongevaarlijk zijn“, verklaart Friedrich, „desondanks gelden deze personen ten onrechte vaak als gevaarlijke dragers van ziektekiemen, omdat bij routine-onderzoeken in ziekenhuizen geen onderscheid wordt gemaakt tussen de verschillende MRSA-stammen. De stammen-typologie ter onderscheiding van „varkens-MRSA“ en ziekenhuis-MRSA moet tot standaard worden, aangezien bij patiënten verschillend dient te worden opgetreden, afhankelijk van de uitkomst.“

Na deze eerste resultaten van het SafeGuard-project geldt dat preventieve maatregelen voor het indammen van alle types MRSA-stammen (o.a. screenen en dekoloniseren van dragers) en consequente hygiëne met name in risico-omgevingen nog steeds dringend noodzakelijk zijn. Ook hier geldt: voorkomen is beter dan genezen.

« Back to list